آیت الله حق شناس (ره) :

 نمازت را تند نخوان
زمانی که نمازت را تند میخوانی خدا به ملائکه اش میگوید چرا این بنده ام نمازش را تند میخواند؟مگر رفع گرفتاری ها و شدائدش بدست کسی غیر از من است؟

یک سنگ ریزه، ناچیز است
اما اگر همین سنگ در جوراب یا کفشت باشد،
تو را از رفتن و حرکت باز می دارد.

بعضی چیزها ریز است، ناچیز است 
اما انسان را از حرکت در راه خدا و به سمت خوبیها باز می دارد.

مثل نامهربانی نسبت به پدر و مادر
هرچند کم باشد و درحد اه گفتن باشد
راه بندان خواهد کرد

این حرف خداست که فرمود:

به پدر و مادر خود، اُف هم نگو

در ستایش امام محمد باقر علیه السلام مرغ دل نشسته بر بامت می دمد بنفشه از نامت عطر و بوی مینوی دارد هم سحرگهان و هم شامت هر که مست حضرت حق شد جرعه برگرفته از جامت دل بود صید تو خدا را شکر خلق و خوی خوش بود دامت در ادب یگانه دهری بر پدر درود و بر مامت چهره ات به انبیا ماند جمله محو روی  پدرامت گفته هایت از عسل خوشتر شهد و شکر،انگبین کامت مقتدای پنجمین هستی هم زمین و هم فلک رامت معنی سکینته الهی کی شود وصف روح آرامت خوانده ام به کربلا بودی من فدای حزن و آلامت.   بیژن شهرامی

کارمند اداره وسط ساعت کاری یا صبحانه میل میکند یا به نهار و نماز میرود ویا همزمان با مراجعه ارباب رجوع کانالهای تلگرام و اینستاگرامش را چک میکند. بساز بفروش تا چشم صاحب آپارتمان را دور می بیند لولها وکابینت را از جنس چینی نامرغوب می زند درحالی ک پولش را پیشتر گرفته است.. کارمند بانک از وسط جمعیتی ک همه در نوبت هستند. به فلان آشنای خود اشاره می زند تا فیش را خارج از نوبت بیاورد تا کارش راه بیفتد. استاد دانشگاه هر جلسه بیست دقیقه دیر می آید و قبل از اتمام ساعت کلاس را تمام می کند جالبتر اینکه مقالات پژوهشی دانشجویان را به نام خودش چاپ میکند. دانشجو پول میدهد تحقق و پایان نامه را کپی شده می خرد وتحویل دانشگاه می دهد تا صاحب مدرک شود. پزشک بیمار را در بیمارستان  درمان نمی کند تا در مطب خصوصی به او مراجعه  کند و یا به همکار دیگر خود پاس می دهد تا بیمار جیب خالی از درمانگاه خارج شود.  همه اینها شب وقتی به خانه می آیند هنگامی ک تلگرام را باز میکنند از فساد رانت بی عدالتی  تبعیض و گرانی سخن میگویند و در اینستاگرام پست های  روشنفکری را لایک میکنند.همه هم در ستایش از نظم و قانون مداری در اروپا و آمریکا یک خاطره دارند اما وقتی نوبت خودشان می رسد آن میکنند که می خواهند. جامعه با من و تو ما می شود قبل از دیگران به خودمان برسیم 

شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:

<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">

در اساطیر یونانی موجودی هست بنام مدوسا. ویژگی مدوسا این است که اگر در چشمانش خیره شوی به سنگ تبدیل میشوی. به چیزی سرد. به چیزی خالی از انسانیت و همدردی و همدلی. به چیزی که از آن بیزاری. هر کدام از ما مدوسایی داریم که باید از خیره شدن در چشمانش بترسیم. مدوسا برای یکی درسی است که خوانده. برای یکی ثروت و خانه و زندگی. برای یکی چهار نفری که برایش هورا میکشند، برای یکی شهرت. خیره شدن در چشم اینها ضعفهایمان را از خاطرمان میبرد. فراموش میکنیم که چقدر فاصلهمان با فروپاشی کم است. یادمان میرود که کجای کاریم. به مدوسا باید از دور نگاه کرد، با فاصله، با فاصله خیلی زیاد. هیچ چیز ارزش سنگ شدن ندارد.

یکی از پادشاهان فاضل فرزندش را چنین پند می داد:
اگر می خواهی تا همه خلایق را با دادن مال دوست خود گردانی خزانه مملکت خالی میگردد و این مقصود حاصل نشود. 
لیکن فروتنی کن و روی خوش نشان ده که همه ی خلایق دوست شما گردند بدون اینکه از خزانه اموال شما چیزی کم شود.
گنج خواسته را پایان است اما گنج تواضع را پایانی نیست. چنانکه از تواضع دوستی به دست آید و از تکبر هزار چندان دشمنی...

لطائف الامثال

میگویند در ۱۰۰ سال پیش در بازار تهران واقعه عجیبی اتفاق افتاد و آن این بود که یکی از دکانداران به نام حاج شعبانعلی عزم سفر کربلا نموده و دکان را به دو پسرش سپرده و روانه میشود.بعد از چند ماه که مراجعت میکند میبیند که پسرانش دکان را از وسط تیغه کشیده اند و هر نیمی را یکی برداشته و به کسب و کار مشغول است.چون خواست داخل شود راهش ندادند و در سوال و جواب و گفت و گو که این چه کاری است که شما کردید پسرانش میگویند:حوصله نداشتیم تا مردن تو صبر بکنیم سهممان را جلو جلو برداشتیم.از قضای روزگار به سالی نمیکشد که در بلوای مشروطیت یکی از پسران جلوی میدان بهارستان تیر خورده و دیگری چندی بعد به مرض وبا که آن موقع در تهران مسری شده بود از دنیا رفته و دو مرتبه دکان دست حاجی میافتد و تیغه را از وسط برداشته و کسب خود را از سر میگیرد.... تهران در قرن سیزدهم - جعفر شهری